HYPE in Maastricht

HYPE reisde af naar de meest Europese stad van Nederland, Maastricht. Deze stad ademt Europa, beginnend bij het in 1992 gesloten Verdrag van Maastricht waarin voor een muntunie werd besloten. We startten deze tweedaagse bij het Institute for Transnational and Euregional Cross Border Cooperation and Mobility (ITEM). We bespraken hier de belemmeringen die een grens kan vormen op het gebied van diploma-erkenning en arbeidsmobiliteit. Zeker in een gebied als Zuid-Limburg, waar grote Duitse steden in de achtertuin liggen, wordt duidelijk dat werknemers vanwege administratieve verschillen niet snel de grens oversteken, terwijl daar vaak wel kansen voor werk en scholing zijn. Vervolgens brachten we een bezoek aan het Holland Expat Center South. Gevestigd in het Centre Ceramique brengt het een mooie lijn met het verleden tot stand. Bij de industrialisering van Maastricht waren veel arbeiders nodig, en deze kwamen van heinde en verre. Vandaag de dag zijn kenniswerkers een schaars goed, en het expatcenter helpt ze te vinden en te verleiden om naar Limburg te komen.

De volgende dag begon met een college aan de Maastricht University door professor Mathieu Segers, die ons eerder in Brussel al eens meenam in de roerige geschiedenis van Europa en de voor Nederland onvrijwillige draai richting het continent. Nu met de Brexit wordt nog eens bevestigd dat Nederland zich op het Europese vaste land moet richten, in plaats van ons lang gekoesterde Atlantische droom. Dat dit genoeg stof gaf voor een levendig debat mag duidelijk zijn.

In de middag brachten we een bezoek aan het stadhuis van Maastricht op de markt. Hier werden we door de gemeentesecretaris ontvangen. Maastricht is lange tijd door zowel Luik als Brabant bestuurd, het gebouw is dan ook gespiegeld en kent een Luikse kant en een Brabantse kant. Een vorm van collegiaal bestuur zullen we maar zeggen.