Debat op dinsdag – dag twee

Aan mij de eer om de tweede dag van onze wintercourse in Brussel te verslaan. De tweede dag is altijd spannend, vooral op persoonlijk vlak. Het binnentreden van een ontbijtzaal in een hotel is erg confronterend, zelden komt een nieuwe dag zo hard binnen als daar. De enorme keuze aan eten op de vroege ochtend en de vrees dat de namen van de mede Hypers in de nacht te ver zijn weggezakt. Edoch, alles verliep wel en met een stevig ontbijt achter de kiezen gingen we en route naar het HNP. Daar stond ons een enerverende training debatteren en onderhandelen te wachten. De nog zeer prille groep werd direct in tweeën gesplitst en lijnrecht tegenover elkaar gepositioneerd. We kenden elkaar nog maar net, maar ineens werd glashelder wie voor of tegen was, wie meer of minder wilde. De messen werden vlug geslepen en het debat begon.

De eerste ronde kon natuurlijk maar op een manier eindigen: vanuit de onderbuik linea recta in de emotie. Snel werd duidelijk dat dit een korte, vaak doodlopende weg is. De theorie leerde ons dat we juist de ratio bij onze opponent moeten aanspreken en door middel van sturende vragen de negativiteitsreflex moeten zien te vermijden. Het voert te ver om hier nader op in te gaan, maar als uw gesprekspartner zegt: “Ik begrijp wat je zegt.”, wees dan op uw hoede. Aan het einde van de training stond nog een stoomcursus speechschrijven op het programma en ik moet zeggen dat ondanks het korte tijdsbestek het eindresultaat niet onder deed voor een rede van Obama. Na de lunch werden we verwacht bij de Europese Raad. Daar werden we verwelkomd door Alexandra Ekkelenkamp die open en enthousiast vertelde over het werk als persstrateeg.
20180130_095005
Dit programmaonderdeel sloot naadloos aan op het ochtendgedeelte, zowel bij het debatteren als bij het werk van een persvoorlichter draait het om dezelfde vraag: hoe breng ik mijn boodschap over. Het was dan ook niet toevallig dat in de presentatie van Alexandra verwezen werd naar dezelfde literatuur als waar in het ochtendprogramma aan gerefereerd werd. De EU is in de ban van Thinking Fast and Slow, maar het gebruik van de theorie verandert in functie van de aard van je boodschap. Daar waar emotie een debat kan schaden probeert de persvoorlichter juist in te spelen op de emotie van de lezer om zo de boodschap te kunnen verspreiden. Aansluitend hebben we het nieuwe gebouw van de Raad bezocht en na het maken van een groepsfoto staken we de straat over naar de Europese Commissie. Maarten Smit gaf ons een inkijkje in het normaal zo gesloten Berlaymont. Er werd een tipje van de sluier opgelicht rondom het Meerjarig Financieel Kader en het cohesiebeleid, smullen voor regionale overheden. Mooi om te zien hoe cohesie op Europees niveau kan resulteren in felle discussies onder jongeren uit slechts een lidstaat. Amper bijgekomen van dit bezoek ging het programma, en wij dus ook, verder op het HNP. Een lobbycollege van Mirko van Muijen gaf ons een kijkje in het leven van een lobbyist. Mirko lobbyt namens de Randstad en liet met een bestuurlijke kaart zien dat Nederland in zo’n beetje elk denkbaar verband in Brussel vertegenwoordigd is. Het logo van de Randstad sprak tot mijn verbeelding, de afbeelding deed vermoeden dat de Randstad van Hoek van Holland, via Roosendaal, Den Bosch, naar boven via Urk en Den Helder toch een groter gebied omvat dan ik altijd voor ogen had. Maar goed, daar zijn we in Brabant natuurlijk gevoelig voor. De dag loopt langzaam richting buffet, welke werd opgediend in de mooie villa van de Maastricht University in Brussel. We werden tijdens het eten vergezeld door diverse lobbyisten, voor de een oude bekenden en voor de ander nieuwe ingangen in het Europees labyrint.

Ik ben al vaker op bezoek geweest bij Europese instellingen, voor studie en tijdens mijn traineeperiode. Het viel me op dat de vragen destijds vooral gingen over de manier waarop je EU ambtenaar kon worden en hoe het was om in Brussel te wonen. Nu, met allemaal een paar jaar werkervaring, gingen de vragen juist veel meer over de inhoud en werd er meer als collega’s onder elkaar over verschillende onderwerpen gesproken.
Toch heb ik het vermoeden dat sommige Hypers zich na deze week nog eens aan het concours wagen, het Brusselse pluche lonkt.

Robbert Lauret